Efendim, beni bilen bilir ki su siralar hayatimin en temel konusu doktoramin sonuna yaklasmis oldugumdur. Bir haziran itibariyle son alti aya girdik, ama ortada hakikaten bir sey yok. Yarim yamalak iki makale, hala daha yapilmasi gereken bir alan bir de laboratuvar calismasi, bir de tez yazimi... Iste kalan alti ayi bozdurur bozdurur harcarim.
Hollanda'da ucbucuk senem gecti gitti. O ayri bir hikaye zaten. Ama ben burada hicbir sey mi ogrenmedim? Ogrendim: Dutch efficiency. Hollanda verimliligi. Ben de kalan alti ayi en verimli sekilde nasil geciririm diye dusunurken cozumu buldum sanirim. Eger ki hep gunduz olursa, hep calisirsam neden olmasin, dedim. Hep gunduz olmasi icin benim gunesle hareket etmem gerekiyor. Bu durumda ben de Macellan gibi kendime mahallenin firincisi, kasabin et kokusundan bikmis ciragi, karisinin dirdirindan illallah demis mutevazi terzi, maceraperest simitci, askina karsilik bulamadigi icin kentini ya da kendini terketmek isteyen ama hangisinin daha kolay olacagini kestiremediginden ikisini de terketmeye karar veren demirci ciragi, son kestigi adamin sacindan bitlenip eve bit getirdigi icin karisindan papara yiyen berber, bardaki ayyas, ayyasin kendinden beter arkadasi, onlari ayiltip parasini almanin derdindeki bar sahibi, son utucu, bir de firincinin karisindan tayfa yapip gemime atlayip "Hep batiya, hep batiya" gidersem hem Amerika'yi bir daha kesfedebilirim hem de hep gunduz hep gunduz oldugu icin on ay icinde doktora tezimi okuma komitesine sunabilirim.
Yalniz iki nokta beni dusunduruyor. Birincisi, Macellan gibi, sabit fikirlilik yuzunden, Amerika'ya vardigimi farkedemeyip kendimi Bati Hindistan kiyisinda sanirsam ne olacak? Ikincisi, ya Almanya yenilince ben de yenilmis sayilirsam... n'olur doktoramin akibeti?
Foto: Macellan'in uc gemi ile basladigi ama omru vefa edip de bitiremedigi dunya turundan donen tek gemi: Victoria
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder